中荷之家

Mandarins meets Orange  -  Mandarijn ontmoet Oranje

Op 7 november heeft de Stichting Nederlandse – Chinese Gezinnen (NCG) haar tweede bijeenkomst. Verzamelpunt is Restaurant Peking in Delft. Door de zaterdagdrukte op de toegangswegen en in de straten van het centrum arriveert een aantal deelnemers noodgedwongen later dan gepland, waardoor ook het programma pas later van start gaat. De NCG overweegt daarom de bijeenkomst de volgende keer op een zondag te organiseren.

In het restaurant worden de kinderen van de deelnemers getracteerd op wat lekkers en onder de hoede geplaatst van Vera Ho. Zij schotelt de kinderen met leuke spelletjes en tekeningen een eigen programma voor.
De volwassenen worden in een zijzaaltje ontvangen onder het genot van chinese hapjes en een drankje.
Iedereen, in het bijzonder mevrouw Nirmala Rambocus van de Vereniging Nederland – China (VNC), wordt verwelkomd door voorzitter mevrouw Li Ping Lin. Na een introductie van de leden van de werkgroep maakt zij duidelijk dat de NCG ons multiculturele gezinsleven wil bevorderen door het organiseren van educatieve activiteiten zoals die van vandaag.  Immers, wij kunnen veel van elkaar leren als wij openstaan voor de positieve elementen van beide culturen. Zij geeft een terugblik op de vorige door de NCG georganiseerde bijeenkomst en geeft ook een toelichting op het dagprogramma. Daarna krijgt de heer Petter van de VNC kort de gelegenheid de activiteiten van zijn vereniging toe te lichten en te wijzen op het aanwezige promotiemateriaal.

In een korte speech daarna zegt de heer Theo Chang, voorzitter van het Inspraak Orgaan Chinezen (IOC), grote steun te willen blijven geven aan het NCG. Hij geeft onder meer aan zeer content te zijn met de bestaande samenwerking en complimenteert het NCG met de nieuwe website die is gemaakt door Arno Vrijman. (www.ncg-online.com).

Daarna is het woord aan de heer Roland Duindam, trotse vader van twee Chinese kinderen, Fei en Xiang, die als adoptieouder op enkele aspecten een nadere toelichting geeft. Hij verwoordt met name het belang van het tot stand brengen van contacten op het gebied van de chinese kunst, keuken, cultuur en sport. Zijn conclusie is dat als je adoptiekinderen in aanraking laat komen met beide culturen, dat niet alleen een verrijking is voor het leven maar het bovendien de kinderen een beter gevoel kan geven als zij op zoek zijn naar hun eigen identiteit.

Na de speech van Roland maakt iedereen zich klaar voor het geplande bezoek aan de Nieuwe Kerk en de Oude Kerk.
Ons hele gezelschap loopt langs de bloemenmarkt  naar de Markt waar voor de Nieuwe Kerk een groepsfoto wordt gemaakt. Daar worden ook twee groepen samengesteld om achtereenvolgens de twee kerken die op het programma staan –onder leiding van een gids- te bezoeken.

Het kerkgebouw van de Nieuwe Kerk heeft een Gotische bouwtrant en kwam in 1430 gereed na een bouwperiode van zesenveertig jaar. De 109 meter hoge toren werd voltooid in 1496. In 1572 wees de stedelijke overheid de kerk toe aan de hervormde eredienst. De kerk is herhaaldelijk gerestaureerd.
Bijna alle leden van het Oranjehuis werden in deze kerk bijgezet.

Na binnenkomst bekijken wij het interieur met orgel en preekstoel. Van de zestien gebrandschilderde ramen gaat de belangstelling van onze groep vooral uit naar het Wilhelminaraam (1927) van W.A. vanKonijnenburg en het Oranjeraam (1933) van Jaap Gidding.  Er is ook veel belangstelling voor het praalgraf van Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands. Dit praalgraf is gemaakt door bouwmeester en beeldhouwer Hendrik de Keyser (1561-1621).

Nadat wij het ook het monument van Koning Willem I en daarboven het monument van Willem George Frederik, Prins van Oranje Nassau hebben bekeken en de gids de rondleiding heeft beëindigd, bedanken we de gids voor de uitleg en wandelen we via de Hippolytusbuurt naar de Oude Kerk voor onze volgende en laatste excursie.

Ook de  Oude Kerk heeft –op enkele latere stijlwijzigingen na- een gotische bouwtrant. De kerk werd telkens uitgebreid. Het tegenwoordige kerkgebouw dateert grotendeels uit het begin der 15e eeuw en kent wel 1400 familiegraven.

Onze gids in deze kerk, die meer dan de vorige ook de kinderen bij de rondleiding betrekt, toont ons onder andere het orgel uit 1857, de preekstoel uit 1584, de graftombe van de beroemde Nederlandse vlootvoogd Pieter Pieterszoon Hein en het grafschrift van de schilder Johannes Vermeer.

Door tijdgebrek maakt ze tijdens haar rondleiding een selectie uit de gebrandschilderde ramen die zijn gemaakt door Joep Nicolas en zijn neef, J.N. Nicolas. Wij bekijken het Wilhelminaraam, het gedenkraam der bevrijding 1945, het raam met Mozes in het biezen mandje en het Willem de Zwijgerraam.

Wij bedanken haar na afloop van de rondleiding en wandelen via de Oude Delft langs de mooie gevels van het Gemeenlandshuis en over de boterbrug terug naar Restaurant Peking.

Voor de kinderen is daar nu de tijd voor het Raadsel aangebroken en voor de volwassenen de quiz. Degenen die tijdens de rondleiding goed hebben opgelet hebben daarbij een voordeel want een paar vragen in de quiz over de Chinese en Nederlandse cultuur hebben betrekking op de twee kerken die we hebben bezocht.

Voor de winnende tafel was er een mooie prijs en voor Vera en Arno was er een mooi boeket als dank voor hun inzet.

De bijeenkomst wordt afgesloten met een heerlijk buffet-diner waarbij iedereen nog napraat over de gezellige en leerzame middag. Niemand gaat met lege handen naar huis, iedereen krijgt een zakje met Hollandse tulpen mee naar huis met de toepasselijke naam “China Town“.

Al met al een zeer geslaagde dag, zowel voor de volwassenen als de kinderen!